سلام

از سالگرد جونای  ۱۸ تیر الان دو روز میگذره تسلیت میگم به همتون به همه شمای که ایرانی هستید و میخواید باشید مخصوصا به خانواده های داغدار

سال واقعیه کوی دانشگاه خیلی از  ما بچه بودیم اونقدر که معنی این چیزها رو نمیفهمیدیم ولی الان که بزرگ شدیم الان که میفهمیم خیلی دلمون میسوزه خیلی اتیشی میشیم که خیلی از اونهای که توی اون واقع سوختن اون موقع همسن و سال الان ما بودن همین حس رو نسبت به همکلاسیاشون داشتن که ما داریم همونقدر دوستاشون رو دوست داشتن که ما داریم ولی جلوی چشماشون همکلاسیهاشون قتل عام شدن این قتل عام فقط جونی نبود روحی بود فرهنگی بود عقیدهی بود غروری بود 

خیلیاشون تموم جونیشون رو توی سلول گزروندن توی یه اتاق درب بسته روزای قشنگ جونیشونو

هیچی واسه گفتن ندارم فقط به همه کسای که توی اون واقع بزرگ عزیزاشون رو از ست دادن تسلیت میگم از ته ته دلم

تا بعد..................... 

خوبید

 این دلم تنگولیده بود برای اینجا هوارتا

انقدر سرم شلوغه اصلا وقت نمیکنم اپ کنم 

خسته شدم نیاز مبرمی به استراحت دارم ولی نمیشه باید تازه خودمو واسه امتحانات حاضر کنم از اونجای که این ترم ما از اردیبهشت شروع شد امتحاناتمون هم توی مرداد باید از الان تلاش کنم واقعا درسا سنگینه من آدم تنبلی نیست ولی واقعا سخته واقعا نگرانم برام دعا کنید بتونم از پسش بر بیام .

خوب دیگه چه خبر چه میکنید با گرمای طاقت فرسای تابستون اینجا که امسال خیلی گرمه هرسال انقدر گرم نبود هوا هم با من سر ناسازگاری داره میبینید تورو خدا ........

توی دانشگاه دیگه کاملا جا افتادم با اکثر بچه ها آشنا شدم امروز از دانشگاه تا خونرو با دوستام پیاده اومدیم خیلی خوش گذشت حسابی خلاصه که داره خوش میگذه حسابی

از تیمم خبر که قراره توی المپیک ایرانیان که همدان میزبان فوتسال بانوانه اگه بتونیم مقام بیاریم میریم توی لیگ اگه بشه چی میشه میدونید چه خوشبهالمون میشه دیگه ۲ملیون تومن بیخود نمیخوایم پول بدیم و التماس کسی هم نمیکنیم.

خبر دیگه اینکه من همچنان تنهام تنهاتر از همیشه

نمیخوام دوباره برم توی مد غم ولی خوب دلم گرفته احتیاج به درد و دل دارم نمیدونم شیوا چرا باهام سر سنگین شده دیگه مثل قدیم نیست من شیوای خودمو میخوام نمیدونم دلم از چی گرفته و چرا ولی میدونم که دارم دق میکنم اگه حرف نزنم میمیرم خفه میشم ولی با کی با کی درد دلمو بگم با کی بگم از زندگی و زندگی کردن خسته شدم دوستای اینجام تنهام گذاشتن چقدر الکی بخندم بخندم و خودم شاد نشون بدم بابا خندم نمیاد دارم الکی میخندم (خنده تلخ من از گریه غمانگیز تر است)

میخندم اما خنده تلخ میدونی               میگریمم اما گریه از درد میدونی

حرفام تموم نمیشه اما دیگه بسه برام دعا کنید امتحانام خوب بشه اگه کمتر میام ببخشید وقتم کم شده اخه همتونو دوست دارم دوستای مجازی و مهربون من

 یادم رفت یه دوست مجازی خوب پیدا کردم اسمش شکلاته گم نشده بود ها ولی خوب من پیداش کردم پس مال خودمه بهتون نمیدمش حالا شاید بعدن ازش بیشتر گفتم 

یه همکلاسی اصفهانیم دارم که یه مشکل کوچولو براش پیش اومده دعا کنید حل بشه

سرتونو درد نیارم

تا بعد................................